Domowy Kościół

logodkPara diecezjalna Domowego Kościoła
Dorota i Jacek Skowrońscy

Moderator diecezjalny Domowego Kościoła 
ks. Sławomir Rachwalski

http://gniezno.oaza.pl/dk/

 Pierwszym małżeństwem z diecezji, które uczestniczyło w rekolekcjach Oazy Rodzin byli państwo Eleonora i Roman Gwardzikowie z Bydgoszczy. W 1974 roku pojechali oni wraz z czworgiem dzieci do Krościenka na oazę I stopnia, a pierwszy krąg rodzin powstał w 1975 roku. Jego animatorami zostali państwo Gwardzikowie, opiekunem duchowym zaś o. Czesław Chabielski SJ. Na pierwsze spotkanie przybyła do Bydgoszczy siostra Jadwiga Skudro. Pierwsze rekolekcje dla rodzin i młodzieży przeprowadzili o. Chabielski SJ i państwo Gwardzikowie w lipcu 1978 roku. W 1981 roku państwo Eleonora i Roman Gwardzikowie zostali pierwszą w historii naszej archidiecezji parą diecezjalną. Wówczas było już 11 kręgów (Bydgoszcz, Września, Krąg Łabiszyńsko-Inowrocławski).

W latach 1985 i 1986 w Bydgoszczy organizowano spotkania z małżeństwami z Francji skupionymi w END, przedstawicielami ekumenicznej wspólnoty ze Stanów Zjednoczonych „Agape”, odbyły się także rekolekcje z małżeństwami z Rosji. W 1987 roku nową parą diecezjalną zostali Kazimiera i Jerzy Chmielewscy, diecezja liczyła wówczas 27 kręgów. W 1988 roku ks. Andrzej Jaskuła – diecezjalny moderator Ruchu Światło Życie został również opiekunem małżeństw. Od września 1989 roku moderatorem diecezjalnym w archidiecezji został ks. Piotr Wencel, ruch liczył 35 kręgów. W 1991 roku w Wielkim Poście po raz pierwszy przeżywano dzień wspólnoty, w Bydgoszczy w Dolinie śmierci odprawiono Drogę Krzyżową. W połowie 1991 roku nową parą diecezjalną zostali Irena i Wiesław Bekerowie. Latem poprowadzono 2 turnus rekolekcji 15-dniowych. Z istniejących 43 kręgów utworzono 12 rejonów.

W 1992 roku nowa para diecezjalna Ewa i Janusz Nowiccy przeprowadzili w ruchu reformę, wprowadzając w rejonie pary łącznikowe – było wówczas 49 kręgów. Od 1994 roku na wszystkie rekolekcje małżonkowie mogli przyjeżdżać z dziećmi, gdyż została zorganizowana diakonia wychowawcza z animatorami – Haliną i Przemysławem Gorzelakami. W 1994 roku powołano Stowarzyszenie Rodzin „Nowy człowiek”, którego zadaniem było gromadnie środków finansowych, aby wyjazdy zbytnio nie obciążały budżetu rodzinnego. W 1995 roku przeprowadzono rekolekcje Dialog Małżeński zorganizowane przez Barbarę i Jana Hyży z Gdyni, Ewę i Janusza Nowackich oraz ks. Piotra Wencla. Natomiast w 1997 roku po raz pierwszy przeprowadzono rekolekcje Dialog – Ewangelizować płciowość, którego twórcami byli Teresa i Zygfryd Buzałowie oraz Grażyna i Tadeusz Frymarkowie wraz z ks. Wenclem. W 1996 roku w Częstochowie, podczas dorocznych ogólnopolskich podsumowań ruchu po raz pierwszy przyjęli posługę pary diecezjalnej Małgorzata i Kazimierz Zadłużni. Ruch liczył wówczas 93 kręgi, 16 łączników i 8 rejonów. W 1998 roku parą filialną – filii pelplińskiej, która skupia 5 diecezji, zostali Ewa i Janusz Nowiccy, natomiast już od 1996 roku moderatorem tej filii jest ks. Piotr Wencel. W 1997 roku Domowy Kościół podjął się duchowej opieki modlitewnej nad kapłanami należącymi do naszej archidiecezji. We wrześniu 1997 roku bp Bogdan Wojtuś poświecił kopię ikony Świętej Rodziny, która rozpoczęła wędrówkę do rodzin należących do ruchu. Było to przygotowanie do Wielkiego Jubileuszu 2000. Kolejnymi parami diecezjalnymi już po podziale diecezji byli Zofia i Leszek Trzeszczyńscy, Grażyna i Maciej Radzisz, Maria i Marian Lewandowscy, moderatorem diecezjalnym został ks. Tomasz Krawczyk. Obecnie parą diecezjalną są Dorota i Jacek Skowrońscy, a moderatorem jest ks. Sławomir Rafalski.

 

 

Stowarzyszenie Rodzin Katolickich  w archidiecezji gnieźnieńskiej powstało w 1993 roku. Inicjatorem istnienia i działalności Stowarzyszenia w archidiecezji gnieźnieńskiej był bp Bogdan Wojtuś, który przez wszystkie lata otaczał to dzieło opieką, radą oraz czuwał nad wszystkimi formami działania. Prezesami stowarzyszenia byli: Maria Konieczna z Gniezna,  Dorota Kluczewska ze Słupcy, a obecnie jest Tomasz  Matkowski z Inowrocławia. Z kolei diecezjalnym asystentami kościelnymi byli: ks. Zbigniew Zabiszak, ks. Franciszek Jabłoński, a obecnie jest ks. prob. Rafał Wnuk. Według statutów „Celem Stowarzyszenia jest wszechstronne działanie na rzecz rodziny, a w szczególności wspomaganie rodzin katolickich w kształtowaniu życia małżeńskiego i rodzinnego oraz formowanie postawy apostolskiej zgodnie z zasadami Ewangelii, wyrażonymi w nauczaniu  Kościoła katolickiego”.

 

Szenstackie Dzieło Rodzin

 szensztatRozwój Dzieła Szensztackiego na ziemi bydgoskiej i gnieźnieńskiej związany jest z podjęciem pracy apostolskiej przez Szensztacki Instytut Sióstr Maryi, a było to 1 września 1986 roku. Wcześniej siostra przełożona spotkała się z bp. Bogdanem Wojtusiem, by zorientować się w możliwościach założenia domu, wówczas padła decyzja o Bydgoszczy.  W 1988 roku zakupiony został obraz MTA do Sanktuarium. 1 maja i 15 października 1989 roku pierwsze grupy rodzin zawarły Przymierze Miłości z Matką Bożą Trzykroć Przedziwną w sanktuarium Wierności w Świdrze.

W 1990 roku powstały pierwsze sanktuaria domowe. 26 maja 1990 roku I piesza pielgrzymka z katedry na miejsce planowanej budowy sanktuarium. W 1995 roku dzięki pomocy bp. Bogdana Wojtusia część rodzin z ruchu założyło Stowarzyszenie Rodzin Tęcza, asystentem kościelnym został ks. Benon Kaczmarek. W Bydgoszczy w 1996 roku powstał pierwszy w Polsce Kurs Związku. 3 czerwca 1997 roku podczas pielgrzymki w Gnieźnie Ojciec święty Jan Paweł II pobłogosławił obraz MTA i kamień węgielny do sanktuarium. Rok później w maju Instytut Sióstr?? w drodze przetargu nabył działkę, na której dziś stoi Sanktuarium??, a w czerwcu bp Bogdan Wojtuś poświęcił krzyż oraz teren pod budowę Sanktuarium. 7 czerwca 1999 roku papież Jan Paweł II pobłogosławił dzwon o imieniu Jan Paweł II, obraz i koronę do kaplicy sióstr, a pod koniec miesiąca została uroczyście wykopana „pierwsza łopata” przez przedstawicieli wszystkich wspólnot.

W roku milenijnym abp Henryk Muszyński poświęcił i wmurował kamień węgielny, a rok później przewodniczył uroczystości poświęcenia Sanktuarium Zawierzenia przy współudziale bp. Ignacego Jeża, protektora Ruchu Szensztackiego. Sanktuarium Zawierzenia Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej jest duchowym centrum Ruchu Szensztackiego w archidiecezji gnieźnieńskiej, diecezji bydgoskiej i toruńskiej. Jest ono miejscem pielgrzymowania osób skupionych w Ruchu Szensztacki, jego sympatyków oraz grup parafialnych i różnych wspólnot religijnych z tego terenu i z innych części Polski. Dzień 16 czerwca każdego roku stał się dniem odpustowym dla osób nawiedzających sanktuarium. Jest darem wspólnoty szensztackiej dla Kościoła diecezjalnego jako dziękczynienie za 2000 lat chrześcijaństwa i 1000 lat istnienia diecezji gnieźnieńskiej. W 2002 roku został poświęcony Dom św. Józefa.

16-19 czerwca 2005 roku nastąpiła intronizacja Obrazu Miłosierdzia Bożego do Sanktuarium, a 18 czerwca 2011 roku  koronacja obrazu. 22 czerwca 2016 roku w Sanktuarium Zawierzenia umieszczono symbol Bożej Opatrzności. Ideał zawierzenia ruch zaczerpnął z życia trzech wielkich ludzi:  Ojca świętego Jana Pawła II, który powiadał Maryi „Totus Tuus”, czyli „Cały Twój”, ks. Józefa Kentenicha, który składał wszystko w ręce Maryi i ufał Jej pośrednictwu, często powtarzając: „Matka Boża doskonale się zatroszczy”. Mphc! oraz prymasa Stefana Wyszyńskiego, którego życie streścić można w słowach „Wszystko postawiłem na Maryję”. Kształt korony nawiązuje do źródeł Dzieła Szensztackiego: do Prasanktuarium i Sanktuarium Wierności w Świdrze, rubiny symbolizują Trójcę Świętą i trójprzedziwność Maryi, stokrotki wyrażają wierność Ojcu świętemu bł. Janowi Pawłowi II, kard. Stefanowi Wyszyńskiemu, ks. Józefowi Kentenichowi, kard. Ignacemu Jeżowi, którzy uczą postawy zawierzenia w codzienności, gwiazdy – symbolizują pedagogikę Ojca Założyciela: więzi, przymierza, ideału, organicznego rozwoju i zaufania, róża nawiązuje do obrazu Matki Bożej Pięknej Miłości z bydgoskiej Katedry i wyraża więź z diecezją, napis TOTUS TUUS oznacza naszą postawę zawierzenia. Dziesiątka różańca symbolizuje wszystkie wspólnoty zjednoczone przy Sanktuarium Zawierzenia. Wyraża również codzienną, odmawianą nieprzerwanie od wielu lat, modlitwę różańcową w sanktuarium. Krzyż symbolizuje gotowość do przyjęcia cierpienia i spływające z niego błogosławieństwo.

Do dziś Ruch Szensztacki działa na terenie naszej diecezji, szczególnie w rejonie gnieźnieńskim i wrzesińskim.

 

Spotkania  małżeńskie

spotkania malzenskieSpotkania Małżeńskie mają na celu pogłębienie, odnowienie, a nieraz odbudowanie miłości małżeńskiej. Podstawową formą pracy są dwudniowe spotkania o charakterze rekolekcji zamkniętych, które prowadzone są w duchu dialogu męża i żony. Przeznaczone są dla wszystkich, którzy pragną, aby ich miłość małżeńska rozwijała się. Są szczególnie pomocne dla par przeżywających kryzys małżeński.


e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://spotkaniamalzenskie.pl/

 

 

 

 

Stowarzyszenie małżeństw „Gianna” w Żninie

16 maja 2004 roku papież Jan Paweł II w czasie Mszy św., przed Bazyliką św. Piotra w Rzymie, wyniósł na ołtarze bł. Giannę Berettę Mollę. Ta radosna wieść dotarła do Polski. Ks. Hubert Nowak, wikariusz parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Żninie, przekazując tę informację proboszczowi ks. Stanisławowi Talaczyńskiemu, zaproponował odprawienie Mszy św. dziękczynnej za Jej kanonizację w Dzień Matki — 26 maja. Niespodziewanie, kilka dni później, od dr Krystyny Zając ze Starego Sącza proboszcz otrzymał propozycję przekazania dla parafii relikwii Świętej. 3 czerwca w sanktuarium św. Józefa w Kaliszu przekazała je córka św. Gianny – Laura Panutti w towarzystwie swojego męża. Uroczyste wprowadzenie relikwii do parafii miało miejsce 13 czerwca 2004 roku o godz. 20.00 – w tzw. Wieczór Fatimski. Wyjątkowej uroczystości przewodniczył bp Bogdan Wojtuś w asyście kilkunastu zaproszonych kapłanów. Pomysłodawcą utworzenia Stowarzyszenia Małżeństw w Żninie jest dr Mieczysław Guzewicz, doktor teologii biblijnej, członek Komisji Episkopatu Polski do spraw Rodziny, autor publikacji z zakresu problematyki cierpienia w Biblii, wychowania religijnego dzieci oraz zagadnień małżeństwa i rodziny, prowadzący konferencje i prelekcje dla narzeczonych, małżonków i rodziców. Pan Mieczysław kilkukrotnie goszcząc w parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Żninie, wskazywał na potrzebę zaistnienia Duszpasterstwa Małżeństw obok Duszpasterstwa Rodzin. Sugestią tą zainteresował się ks. proboszcz Stanisław Talaczyński i tak zrodził się pomysł utworzenia w Żninie Stowarzyszenia Małżeństw, któremu patronować będzie Gianna Beretta Molla – Święta żona i matka, której relikwie od 2006 roku znajdują się w parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Żninie. Od 2006 roku w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca odprawiana jest Msza św. o uświęcenie i umocnienie małżeństw i rodzin przez wstawiennictwo św. Gianny Beretty Molli. Odprawiono w tym czasie także kilkadziesiąt Mszy św. przez wstawiennictwo św. Gianny. Od 2006  roku organizowane są Żnińskie Spotkanie Małżeństw.

 Bractwo Świętej Rodziny

 6 października 2009 roku w kaplicy sióstr karmelitanek w Gnieźnie została odprawiona uroczysta Msza św. dziękczynna z okazji zatwierdzenia statutu Bractwa Świętej Rodziny przy parafii bł. Michała Kozala w Gnieźnie. Eucharystii przewodniczył bp Bogdan Wojtuś wikariusz generalny archidiecezji gnieźnieńskiej. Bractwo Świętej Rodziny jest świecką inicjatywą, wypływającą z chęci pomocy rodzinie, pogłębiania duchowości przez różne formy ewangelizacji oraz poprzez edukację. Jednym z założeń, jakie sobie przedłożyliśmy, jest organizacja spotkań, konferencji, wykładów i rekolekcji prowadzonych zarówno przez osoby duchowne, jak i świeckie. Patronat modlitewny nad Bractwem objęły siostry karmelitanki. Bractwo Świętej Rodziny zainicjowało Marsz w obronie rodziny w uroczystość Świętej Rodziny.

Katolickie Stowarzyszenie „Służyć Życiu” im. Ks. Wojciecha Dzierzgowskiego

W 1997 roku powstało Katolickie Stowarzyszenie „Służyć Życiu” im. Ks. Wojciecha Dzierzgowskiego w Inowrocławiu. Wsparcie osób samotnie wychowujących dzieci, obrona dzieci nienarodzonych.??? Od  2015 roku stowarzyszenie jest własnością wystawy Krótka historia o tym, dlaczego życie jest dobre. Jest to polska wersja ekspozycji prezentowanej w marcu 2015 roku w Parlamencie Europejskim w Brukseli, która obecnie rozpoczyna swoją wędrówkę po różnych miejscach Polski i Europy. Piękno życia od poczęcia do naturalnej śmierci to motyw wystawy fotograficznej. Na kilkunastu planszach autorstwa Marty Dzbeńskiej-Karpińskiej przedstawione są wszystkie etapy życia ludzkiego. Stowarzyszenie organizuje spotkania, Marsz dla Życia i Rodziny, warsztaty z naprotechnologii dla par borykających się z niepłodnością.

Ruchy Pro-life (dosł. za życiem) – określenie organizacji i ruchów społecznych prowadzących działalność edukacyjną, wychowawczą i naukową służącą obronie życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci. Udzielają pomocy m.in. rodzinom wielodzietnym, dysfunkcyjnym oraz rodzicom samotnie wychowującym dzieci, usiłują też oddziaływać na ustawodawstwo dotyczące takich kwestii jak: aborcja, eutanazja, klonowanie czy stosowanie kary śmierci, aczkolwiek w powszechnym odczuciu społecznym kojarzone są głównie ze sprzeciwem wobec aborcji. Ruchy pro-life prowadzą działalność we wszystkich demokratycznych państwach świata. Jedną z najbardziej znanych działaczek ruchu jest Gianna Jessen, która przeżyła mimo próby przeprowadzenia na niej aborcji.

Fundacja Głos dla życia

Fundacja małych stópek

 

 

Back to top

facebook_page_plugin
Ta strona używa cookie i innych technologii. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Dowiedz się więcej w naszej "Polityce Prywatności ."